"I do"

W tej iluzji wierzyłam, że moja własna siła jest nie do zatrzymania
I nieuchronnie stałam się słaba
Teraz czuję jak wydarzenia następują po sobie i już wiem
O uczuciach, które otwierają drzwi odległym wspomneniom

W mojej duszy odnajduję nadzieję, że w mym umęczonym ciele
Drżenie ustało, jak ogień ugaszony moimi łzami
W dłoniach przeniosę trochę wody -
I tak na pustyni przeżyje źdźbło trawy

I do, I do, wspiąć się od samego dołu by walczyć i potem
Wznieść się wyżej niż kiedykolwiek
I do, I do, spojrzeć w przyszłość i uśmiechnąć się
Bez strachu ponownie...

Nowe ambicje w mngnieniu oka - mimo, że przede mną
Rozpościera się pejzaż podboju i straty
W ciszy odbicia opuszczonych wieków
Oddychając czuję ich koliste ruchy i wtedy...

Czas zatrzymał się by wytyczyć nowe granice a ja...
Odrzuci mnie daleko zbierając mą siłę w wietrze
W dłoniach trzymam odbicia opuszczonych wieków
Idąc odnajduję wieczne szlaki

I do, I do, sprzeciwić się śmiertelnie zimnym oczom i
Być zawsze czymś więcej
I do, I do, wybić się ponad niewzruszone słowa
Bez strachu
I do, I do, wspiąć się od samego dołu by walczyć i potem
Wznieść się wyżej niż kiedykolwiek
I do, I do, spojrzeć w przyszłość i uśmiechnąć się
Już z nową tożsamością
Póki słońce nie wzejdzie...

tłum. Dedans Gothique